Het Driels museum heeft afgelopen weekend onder grote belangstelling de nieuwste uitgave van de Drielse Vertellingen gepresenteerd. Het boekwerk wordt ieder jaar vlak voor de feestdagen uitgegeven en bevat verhalen over het Maasdrielse verleden. Het eerste exemplaar werd na de druk bezochte presentatie overhandigd aan Chris Wijgergangs, de voorzitter van de stichting Verhoeks-van den Heuvel.

De stichting Verhoeks-van den Heuvel is een van de donateurs die de uitbreiding van het Driels museum mogelijk maakt. Deze stichting is in 1996 opgericht door de Velddrielse Jos en Cor Verhoeks-van den Heuvel met als doel hun nalatenschap aan goede doelen te schenken. Zo hebben eerder al de Stichting Leergeld, de KBO en de Drielse missionarissen een bijdrage mogen ontvangen. Chris Wijgergangs vertelt na ontvangst van het eerste exemplaar dat de overweging om te doneren voortkwam uit het vrome karakter van Jos en Cor, wat aansluit bij de functie van de uitbreiding van het museum. Daarin gaan namelijk de, historisch gezien, belangrijke bouwfragmenten geëxposeerd worden, afkomstig uit de Drielse hervormde Sint Martinuskerk die in de oorlog is gesneuveld. Deze bouwfragmenten en beeldhouwwerken, maar liefst 21 pallets, zijn in 2021 door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed overgedragen aan de Gemeente Maasdriel, welke ze in langdurige bruikleen geeft aan het Driels Museum om deze te gaan exposeren.

Naast het levensverhaal van Jos en Cor Verhoeks-van den Heuvel staat er in deze editie van de Drielse Vertellingen ook een indrukwekkend verhaal over de herinneringen van Piet van der Sluijs aan de oorlogsjaren. Hij beschrijft hoe het leven er in Driel toen aan toe ging, en dat de mensen bang waren door de beschietingen en bombardementen. En dat hij gehucht ’t Wild, aan de overkant van de Maas, heeft zien branden, aangestoken door de Duitsers. Op een prachtige luchtfoto bij het artikel, genomen op 3 februari 1945 door de Royal Air Force, staan op de voorgrond de geraamtes van die plat gebrande woningen. In de verte staan de twee statige kerktorens van Kerkdriel nog overeind. Na de oorlog was dat aangezicht voorgoed verdwenen toen de Duitsers beide torens hadden opgeblazen. In een ander artikel wordt beschreven hoe prinses Juliana als voorzitter van Stichting Nederlands Volksherstel vlak na de oorlog polshoogte komt nemen in de dorpskernen in de Bommelerwaard.

Veel feestelijker zijn de andere onderwerpen in het boek, zoals onder andere de Alemse fanfare en het verhaal van de eerste Prins Carnaval. Toon Holtappels heeft 60 jaar geleden het initiatief genomen om na wat muzieklessen aan de Alemse jeugd een jeugdfanfare met drumband op te richten. Dat het succesvol werd blijkt wel uit de beschreven deelnames aan muziekconcoursen, de prijzen die werden behaald en de druk bezochte muziekfeesten. En uiteraard zijn de Sinterklaasintochten en kerstconcerten inmiddels vaste prik op de agenda van de nog steeds levendige fanfare.

Het verhaal van Toon van Hooft, beter bekend als ‘Toon van Grotjes’ zal voor menig lezer ook erg herkenbaar zijn. Hieruit blijkt de veelzijdigheid van deze echte Drielenaar. Hij was ondernemend, maatschappelijk betrokken, ‘Bourgondiër’, en vaak een middelpunt. Dat hij de eerste carnavalsprins was in het dorp vond hij één van de mooiste hoogtepunten in zijn leven, beschreef hij eens zelf.

De diversiteit van de artikelen is dus weer groot, en het blad is weer rijk geïllustreerd met uniek beeldmateriaal uit het verleden.